Denahi keek silver vernietigent aan. ik begon niet sil. dat irritante joch begon en daarbij dit stond al lannger op de kook plaat, zegt hij en hij keek weer naar de groene vlammen. en als ik over me heen laat lopen is het gedaan dus ik moest wel terug vechten dat zou jij ook doen. zucht denahi en hij sloot zijn ogen, waaarom is die stomme halfbloed zo sterk, zegt hij dan kwaad
<
jesse en silver moeten ook weer eens meeten

Silver keek Denahi aan. 'Dat begrijp ik best. Maar momenteel neem je teveel hooi op je vork. Je kan het nu niet aan Denahi. En zeker nu je zo bent toegetakeld neem je eerst rust voordat je weer domme dingen gaat doen.' Silver haar stem klonk lichtelijk bedreigend.

Denahi deed zijn ogen open en keek silver aan hij heild er niet van als hij die dreigende toon hoort in haar stem, ik zal rust houden, maar als hij begint zal ik mezelf wel niet in houden. zegt hij tegen silver en hij sloot zijn ogen en ging gemakkelijker liggen, en hij vond het nog altijd vreselijk tot jesse had gewonnen

waar zullen we sil en jes laten meeten

Silver ging met haar hand zachtjes langs zijn arm. 'Zo mag ik het horen.' ze kwam overeind en liep naar het vuur. Ze gooide er een brieg in die ze had gekregen. Een waarschuwing van het schoolbestuur die ze naar haar ouders hadden gestuurd. Haar ouders hadden de brief terug gestuurd met een briefje erbij.

denahi viel langzaam in slaap, met een paar gedachtens die nog door zijn hoofd speelde

Stella liep de leerlingenkamer in en plofte ergens op een stoel neer. Ze had nu nog meer het gevoel dat ze niet thuis was hier. De sfeer bij Darren, Winter en David was zo relaxter op een of andere manier. In elk geval mocgt ze echt niets laten merken.

Silver stond een beetje mokkend in de hoek van de leerlingenkamer. Ze keek iets wat geërgerd voor zich uit. Via haar ouders had ze gehoord wat er hij Huize Powell was gebeurt. Ze baalde ervan dat Denahi haar niet had mee genomen. Hij was niet de enige die ruzie met de griffoendors had. Zelf had ze ook nog een rekening met én Jesse, door het gevecht bij de astronomietoren en met Nathan voor wat hij in het bos had gedaan.

stella keek Silver even aan en zuchtte. Waarom kon zij niet net zo zijn? Dan hoorde ze hier. Hoewel ze hier misschien ook juist wel hoorde, ze kon ontzettend gemeen zijn. En wat ze nu deed was ook niet echt liefjes. Het verhaal van het viertal had ze wel ergens voorbij horen vliegen, maar ze schonk er geen aandacht aan. Dat was haar zaak niet.

Silver bleef in de vlammen kijken. Wat moest ze hier nou mee dan? Haar vriend nam haar niet eens mee naar zo een gevecht. Ach opzich maakte het niet zo veel uit. Ze had hier een basilisk in het oog te houden terwijl die op jacht ging. Mensen werden banger en hulpeloos en dat was watr ze wilde.

Stella liep met een nog volle tas de leerlingenkamer in. Ze had geen behoefte aan een of andere Zwadderaar dus was ze van plan meteen haar spullen bovem te zetten. Anders had ze toch niets te doen.

Silver keek om toen ze stella zag. 'Zou jij voor mij tegen denahi willen zeggen datbik op de gebruikelijke plek ben als hij me zoekt? Hij weet wel wat ik bedoel.' Zei ze rustig

Stella besloot om het door te gaan geven als ze Denahi zag, en ze had geen zin om er iets over te gaan vragen. "Als ik hem zie." Ze keek even om naar Silver, misschien kon ze toch beter iets meer te weten komen.

Silver kniote dankbaar dan verlaat ze de leerlingenkamer opweg naar de geheime kamer. Het was tijd nog een slachtoffer te maken.

Stella keek Silver even vreemd aan. Ze wist natuurlijk niet wat het was, maar het moest met die baselisk te makem hebben als zij het echt is. Voor haar eigen veiligheid zou ze hey wel gaan zeggen als ze hem zag maar dit kon ook wel iets interresants zijn.