"Dat zal vast heel makkelijk gaan." Zei Stella luchtig maar je merkte wel dat ze het niet meende. Al wou ze nog zo graag. Het zou toch niet gebeuren, bovendien was z nu dichterbij de zwadderaars

david keek bezorgd naar stella. "je klinkt zo verdrietig...wat is er toch?"

"Oh niets hoor." zei Stella snel. Ze had geen zin om het er met hem over te hebbenb

david wist dat ze er niet over wilde praten...maar hij bleef bezorgd..."je kan me alles vertellen weet je?"

"Dat geloof ik ook wel..." begon Stella. "Maar mijn dingen hoeven niet de jouwe te worden." Ze wist dat er toch niet echt geholpen kon worden dus zahmg ze geen rede het te vertellen.

hij knikte. "zoals je wilt....zolang het je niet in de weg zit." hij legde daarbij zijn hand op har arm en keek haar bezorgt aan.

Stella begon David steeds meer te mogen en ze glimlachte even. "Zit het hier niet."

hij glimlachte naar haar. "goedzo...maar vertel eens wat over jezelf?" hij nam een slok boterbier, maar hield zijn hand op haar arm.

"Ik ben niet zo interresant." En dat klopte ook. Wat kon ze zeggen buiten haar gryffoendor familie om?

"dat zal ik dan wel uitmaken." grapte hij.

Stella glimlachte weer even. Ze was in een goede bui. "Wat wil je weten?" Voreg ze.

"ehm...nou hoe is je familie?" hij lachte. hij vond het echt fijn hier...hij had niet eens meer in de gaten dat er andere mensen in de bar waren.

"Oh. Over het algemeen wel oké. Niet erg bijzonder." vertelde Stella en ze keek David even aan.

david keek stella aan...en kon geen woord uitbrengen....

Stella keek weer even om zich heen. "En hoe is de familie van jou?"