Stella liep met David richting de kassen. Eigenlijk kwam ze hier niet echt vaak en het was vreemd om hier te zijn zonder de lessen die bezig waren. Ze vroeg zich af waar in de kassen de plant zich bevond maar besloot David maar te volgen.

david raakte helemaal opgewonden....hij vond het altijd zo fijn om tussen al die magische planten te staan. dat en hij vond het ook fijn om er te zijn met stella...'wacht das raar' dacht david in zichzelf...dat heeft hij nog nooit gehad...maar hij zag de plant waar ze naar op zoek waren al. hij stond in een hoge pot. het had grote lange groene bladeren en drie knoppen op lange stengels, ter grote van een voetbal. ze waren vuurrood. ze waren stil. "kijk de cantusflori...ofwel zingende bloem." hij wees triomfantelijk naar de grote rode knoppen.

Stella bekeek de plant even, ze had niet veel verstand van planten maar de knoppen vielen toch wel enigzinds op dus moest dat wel het speciale zijn. Ze glimlachte even en keek nog eens naar de bloem. Ze vond zijn triomfantelijkheid wel grappig maar houd haar lach in. Die klonk niet echt geweldig.

"en dat is nog niet het beste." grijnsend greep hij naar een gieter, en gaf de plant wat water. langzaam gingen de knoppen open om een grote paarse bloemen tevoorschijn te laten komen....met dat de bloemen helemaal open waren, klonk er een drie stemmig gezang in een overstaanbare taal. het klonk prachtig, vond david. lachend keek hij naar stella.

Stella bekeek hoe de plant groeide en keek verbaast naar de plant. "Wow." zei ze stompzinnig en ze keek even naar David. "Dit is inderdaad geweldig." en ze keek weer even terug naar de plant. Ze was echt verbaast geweest, maar zoiets verwactte je ook niet echt bijzonder snel.

"dat is niet het enige wat hij kan...hij kan elk geluid dat hij ooit heeft opgenomen precies nadoen." hij keek naar stella...ze had zulk mooi haar...hij keek geschokt terug naar de plant, en voelde zijn wangen rood worden....wat had hij toch....hij had haar praktisch net ontmoet...

"Dat is wel gaaf." gaf Stella toe. Ze merkte dat hij zich vreemd gedroeg maar schonk er geen aandacht aan. Het boeide haar niet zo veel. Ze keek weer terug naar de plant en verbaasde zich er nog steeds over.

(haha arme david XD)

devid keek naar de plant die langzaam weer dicht ging. "nou dat krikt de stemming wel op zeg." grapte hij

(komt vast wel goed)

Stella grinnikte even. "Niet mijn woorden, maar het klopt wel." Ze keek ook naar de plant en keek weer even naar David toen de plant gesloten was.

hij lachte weer. hij zag dat ze naar hem keek...hij bloosde weer. "ehm...weet jij nog iets leuks?" wat een stomme vraag...nu dacht ze vast dat hij zelf niks kon verzinnen...

Stella glimlachte evem naar hem. "Iets wat dit overtreft niet." zei ze haast onhoorbaar. Ze vond de bloem echt wel gaaf maar ze ging dat niet te hard op zeggen.

david keek naar buiten..."hmmm....het regend...als we naar buiten gaan worden we klets nat..." 'thanks captain obvious' dacht hij bij zichzelf...

Stelka knikte even kort. Het was echt vies weer en ze had geen zin om vies te worden vandaag. Regen was wel oké. Als het niet al te erg was. "Wat is hier nog te zien?" vroeg ze zich hardop af.

"oh...uhm....we hebben boomtrullen..." zei hij en wees naar een kas verderop waar een boom in stond.