De Basilisk gleed weg van de spiegels toen hij de geur van Winter verloren had. Hij keek zoekend rond. Waar kon ze gebleven zijn??

Winter hield zich stil op de kast. Het was jammer dat ze niet kon toveren als kat maar ze kon in ieder geval een ander plan bedenken. Ze probeerde na te gaan of ze met een spiegel een soort verassingselement kon maken. Het was vervelend dat Jesse versteend was want met z'n tweeen was het een stuk makkelijker geweest om de slang af te leiden.



Oke ik ben echt te dom om een slang te doden.. ben blij dat ik net op hogwarts zit hahaxD

whaaa versteen die slang XD

ik ga verder met de achterkant van mijn terra dus vermoord hem maar

Winter besloot haar kans te wagen. Ze spong van de kast af, veranderde in een Mens en someerde een spiegel die ze voor haar gezicht hield. Hopelijk zou de slang hier in zijn opwinding naar kijken en sterven.

Een enkele reactie van de slang en toen was het gebeurt. Het dier viel roerloos op de grond, zo hard als steen. Zijn ogen wijd opengesperd met als zijn reusachtige bek. Een doffe bonk en toen was het gedaan. Versteend, uitgeschakeld, verslagen.

Winter zette voorzichtig de spiegel weg en keek naar het dier. Ze kon niet echt geloven dat het dier zo makkelijk verslagen was. Als ze geen faunaat was geweest was ze waarschijnlijk nu dood geweest, maar nu was ze er zonder al te veel kleerscheuren vanaf gebracht. Ze rende naar Jesse al wist ze dat ze hem niet kon helpen zonder de juiste kruiden. Met haar toverstok liet ze hem zweven naar de ziekenzaal, hopend dat het tegengif voor de andere al bijna klaar was.