Winter volgde zijn vinger en toen ze de zon zag glimlachte ze. Het voelde meteen een beetje warmer aan. "Heerlijk" zei ze tevreden. "Vooral in die kou kan ik de zon waarderen." ze grijnsde breed.

Gabe lachte. 'Dat is redelijk logisch ja.' hij grijnsde. 'Al kan ik de zon altijd wel waarderen.' zei hij. Hij dacht even na. 'Alhoewel, ik heb liever te koud dan te warm..' zei hij toen.

Winter keek heb geïntereseerd aan. "Ojaa?" vroeg ze nieuwsgierig. "Waarom?"

Gabe lachte naar haar. 'Als het erg koud is kan je nog 100 lagen kleding aandoen, naar binnen gaan, vuur aanzetten.. Als het warm is kan je je wel uitkleden en in het water gaan zitten, maar meer ook niet.' zei hij.

Winter dacht na over zijn beredenering en grijnsde. "Daar heb je een punt, maar ik vind het soms wel lekker om bij het water te kunnen zitten, de zon op mijn huid te voelen branden. Het is zo ontspannend. Maar ik heb ook geen problemen met de kou hoor." zei ze.

Gabe lachte. 'Op dat soort momenten heb ik ook liever warmte hoor.. maar ik bedoelde te warm of té koud..'

"Jaa dat snap ik." zei Winter glimlachend. "Maar dat doet er niet toe. Van mij mag het gewoon normaal weer zijn, vooral niet te extreem"

Gabe glimlachte. 'Ok' zei hij, en hij keek weer naar het uitzicht.

Winter keek ook weer voor zich uit. Raakte in gedachten verzonken, ze hoopte dat alles goed zou uitpakken voor haar. Waarschijnlijk kon ze in de zomer beter bij iemand anders logeren. Ze vertrouwde de zaken thuis niet meer zo. Ze had gezien hoe Denahi naar haar keek. Ze moest er maar voor zorgen dat ze niet alleen met hem was.

Gabe keek even naar Winter, ze keek erg bedenkelijk, ongerust. "gaat het wel?'

Winter schrok op uit haar gedachten en ze keek naar hem. "Ja hoor." zei ze en ze toverde een glimlach op haar gezicht. "Hoezo?" niemand wist wat er thuis speelde, en dat was maar beter zo.

Gabe haalde zijn schouders op. 'Je keek nogal ..nouja ik weet niet.'

"Geconcentreerd?" vroeg Winter glimlachend. "Blijkbaar kan ik heel moeilijk kijken als ik me concentreer."

Gabe grijnsde. 'Dat zal het dan wel zijn.'

Winter knikte. "Dus je zit in je laatste jaar? Wat ga je doen na Zweinstein?" vroeg ze glimlachend.